ಫೆಬ್ರವರಿ 19, 2015

She's Here Again!!

I guess you all have read my previous article “She’s the One!”, if not please read it here: She’s the One!
I wrote that as a part of my interview for some company regarding the vacancy of a content writer. Even after a week, I didn’t had any idea if they are willing to hire me or not. So, I posted here on my blog. As you all know, I have only few readers. But honestly, that’s the only article that had reached everyone of them. Some said that the story was cool, some said he story is incomplete just like the name of my blog. Once I had a thought of developing the story further, but I couldn’t manage time as I was busy with Valentine’s Day article (I guess everyone was busy on that day, received only one review about it! Disaster!! I promise I will not bother you on Feb 14 in upcoming years.)  But on Feb 13, I received the call from that HR again and she asked me to answer the remaining questions in the list and send her as soon as possible. I answered remaining questions and sent them to her. The questions are as follows:
1. An encounter that changed your life
2. Your memorable journey
3. A trip that you would like to take
4. A day when everything went right (or wrong)
5. Your first day at a new school or college
Among these 5, question no 1 has resulted in the story “She’s the One!”. And here I am presenting you the continued story of it in question no. 2 and 4. Kindly inform me if there’s any grammar mistake or your feedback about the story. I will be waiting for your reply.

Your memorable journey
ಸಾಂದರ್ಭಿಕ ಚಿತ್ರ: Prison Break
Kalasiri, it’s the name given to our college fest. That’s the day I met her recently. When I woke up last week, I realized it has been 2 months after I saw her beautiful little eyes. I couldn’t stop myself from seeing her. So, I fueled my vehicle and started my journey from Mysuru to Mangaluru. The journey is roughly 250 kms. But I didn’t felt any stress as I was going to see her. I didn’t informed her that I was visiting her place. After 3 hours, I was near her home. I took my phone and I called her. She came to her balcony and answered the phone.
She said, “Where are you? Why didn’t you called me in Morning?”
Me: “I am and always will be with you”
She: “Stop joking idiot, don’t fool me. It’s been 2 months I haven't seen your joker face.”
Me: That’s why I am here, come with me, let’s go to St.Mary’s Island”
She: Wait! What? Are you in Mangalore? Stop joking.
Me: Look across your compound wall, I’m waving at you”
She looked at me and screamed in excitement. She came down to hug me. Then I asked her to join me as I planned to pay a visit to St.Mary’s Island. She said, she’s not ready and she will get ready in 2 minutes. So, I waited in her home, watching tv. After an hour, she came downstairs with the green dress which I gifted her on the last day of my college. I love the way she surprised me. Then we went to that Island and spent entire day there. That’s the most memorable journey of my life.

A day when everything went right.
ಸಾಂದರ್ಭಿಕ ಚಿತ್ರ: Silver Linings Playbook 
Leap Year is a year that happens once in 4 years. That means, each leap year has 366 days which results in February 29. Only few public figures I know are born on that day like Morarji Desai.  But there’s one day I can never ever forget in my life. And that is February 29, 2012. It was her birthday. In love, the first rose anniversary, first propose anniversary, first movie together anniversary etc matters the most. And the one who forgot his girlfriend’s birthday is no less than a dead man, because that will be his last day of being in a relationship. I guess it was my good luck that she was born on a leap day. But every year, I visited her home on Feb 28 and at midnight; I was waiting near her home to surprise her with cake and a personalized gift. Even though her birthday was to be celebrated once in 4 years, she would turn into an angry bird if I didn’t wish her. I didn’t let that happen, even in my dream. It was her 5th birthday literally and 20th birthday physically. So, I did some math and formulated few relations between the numbers 5 and 20. I knocked on her door 5 seconds prior to midnight and sung Happy Birthday 20 times, each time with a different pet name of her. I bought her 5 roses and 20 chocolates, 5 teddy bears and 20 pictures of her with me as a gift. Initially, she didn’t notice this theory of 5 and 20. I just explained her about it and she felt very happy. Suddenly, she hugged me and it continued for 5 minutes and 20 seconds. She said that will be her most memorable birthday. Then her parents came to wish her and she introduced me to them. Later that night, she asked me to take her ride on my bike to which I accepted happily. I took her on 20 minutes journey and there I presented her the gift I waited from long time to present her. That’s the day everything went perfect in my life.

ಫೆಬ್ರವರಿ 14, 2015

Valentine’s Day: ಒಂದು ಅವಲೋಕನ

ನಿನ್ನ ಬೆರಳು ಹಿಡಿದು ನಾನು, ನೀರ ಮೇಲೆ ಬರೆಯಲೇನು?
ನಿನ್ನ ನೆರಳು ಸುಳಿಯುವಲ್ಲೂ, ಹೂವ ತಂದು ಸುರಿಯಲೇನು?
ನಂಬಿ ಕೂತ ಹುಂಬ ನಾನು, ನೀನೂ ಹೀಗೇನಾ?
ಜಯಂತ್ ಕಾಯ್ಕಿಣಿ

ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ Happy Valentine's Day. ವ್ಯಾಲೆಂಟೈನ್ಸ್ ಡೇ / ಪ್ರೇಮಿಗಳ ದಿನ ಕೇವಲ ಪ್ರೇಮಿಗಳಿಗಾಗಿ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಯಾಕಪ್ಪ wish ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೀಯಾ? ಅಂತ ಕೇಳದೆ ಮುಂದೆ ಓದಿ.
Valentine's Day ಅಥವಾ St. Valentine's Day ಅಂದರೆ ಏನು? ಯಾಕೆ ಇದನ್ನು ಆಚರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಿದಾಗ ಕೆಲವು ಕಥೆಗಳು ಮತ್ತು ಕೆಲವು conspiracy theoryಗಳೂ ಸಿಕ್ಕವು. ಅದರ ಸಾರ ಇಷ್ಟೇ: ಏಸು ಕ್ರಿಸ್ತನ ಜನನದ ಸರಿಸುಮಾರು 300 ವರ್ಷಗಳ ನಂತರದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರೋಮ್ ರಾಜ ಇಮ್ಮಡಿ ಕ್ಲಾಡಿಯಸ್ ತನ್ನ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಬಲಪಡಿಸಲು ಅವಿವಾಹಿತ ಪುರುಷರೇ ಯೋಗ್ಯರು, ಪ್ರೀತಿಸಿರುವ / ಮದುವೆಯಾಗಿರುವ ಸೈನಿಕರು ಹೆಚ್ಚು ಭಾವುಕರಾಗಿರುವ ಕಾರಣದಿಂದ ಅವರು ದೇಶ ಕಾಯಲು ಯೋಗ್ಯರಲ್ಲ ಎಂದು ಬಲವಾಗಿ ನಂಬಿದ್ದನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಸೈನಿಕರು ಮದುವೆಯಾಗುವುದನ್ನು ನಿರ್ಬಂಧಿಸಿದ್ದನು. ಇದರಿಂದ ಎಷ್ಟೋ ಜನ ಸೈನಿಕರು ದುಃಖಿತರಾಗಿದ್ದರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಸಂತ ವ್ಯಾಲೆಂಟೈನ್ ಸೈನಿಕರನ್ನು ಅವರು ಪ್ರೀತಿಸಿದವರ ಜೊತೆ ಮಾಡುವೆ ಮಾಡಿಸುತಿದ್ದನು. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದ ರಾಜ ಇಮ್ಮಡಿ ಕ್ಲಾಡಿಯಸ್, ಸಂತ ವ್ಯಾಲೆಂಟೈನ್ ಅನ್ನು ನೇಣು ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಗುರಿಪಡಿಸಿದನು. Storyಯಲ್ಲಿ ಟ್ವಿಸ್ಟ್ ಏನಪ್ಪಾ ಅಂದ್ರೆ, ಸಂತ ವ್ಯಾಲೆಂಟೈನ್ ಕೂಡ ಸೆರೆಮನೆಯ ಜೈಲರ್ ಮಗಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಿದ್ದನು. ಅವನು ಸಾಯುವ ಹಿಂದಿನ ದಿನ ಅವಳಿಗೆ ಒಂದು ಪತ್ರ ಬರೆದು, "Love, Valentine" ಎಂದು ಸಹಿ ಮಾಡಿದ್ದನು. ತನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಸುಖಾಂತ್ಯ ಕಾಣದಿದ್ದರೂ ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಪ್ರೀತಿಗೆ ನೆರವಾದನೆಂದು ಸಂತ ವ್ಯಾಲೆಂಟೈನ್ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮಿಗಳಿಗಾಗಿ ಒಂದು ದಿನವನ್ನು dedicate ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ಓದಿದ ಕೂಡಲೇ ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಫಿಲಂನ ತ್ಯಾಗರಾಜ ರಮೇಶ್ ಅರವಿಂದ್ (no offense), ಮುಂಗಾರು ಮಳೆ ಗಣೇಶ್, ಮಠ ಸಿನಿಮಾದ ತಾರಾ-ಜಗ್ಗೇಶ್ ಅಭಿನಯದ ಒಂದು ಉಪಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಮೊಘಲ್ ದೊರೆ ನೆನಪಾಗಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ. ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದು ನಿಜ, ಯಾವುದು ಸುಳ್ಳು ಅನ್ನೋದು ನನಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಇರಲಿ, ಸದ್ಯಕ್ಕಿಷ್ಟು ಹಿಸ್ಟರಿ ಕ್ಲಾಸ್ ಸಾಕು!
ಸಾಂದರ್ಭಿಕ ಚಿತ್ರ: Person of Interest

ಈಗ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬರ್ತೀನಿ. ಬದುಕು ಎಂಬುದು ಪದೇ ಪದೇ ಚಿತ್ರೀಕರಣವಾಗುವ ಅದೇ ಸಿನಿಮಾ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, LKG ಗೆ ಸೇರುವಾಗ ಹೆದರಿಕೊಂಡಿದ್ದು, ಮತ್ತೆ ಯಾವಾಗಲೋ 1st Rank ಬಂದಿದ್ದು, homework ಮಾಡಿಲ್ಲ ಅಂತ ಕ್ಲಾಸ್ ಹೊರಗೆ ನಿಂತಿದ್ದು, ಕಾಲೇಜ್ ಗೆ ಬಂಕ್ ಹಾಕಿ ಫಿಲಂಗೆ ಹೋಗಿದ್ದು, ಮೊದಲ ಬಾರಿ ಪ್ರೀತಿಸಿದವರ ಜೊತೆ ಕೈ ಹಿಡಿದು ನಡೆದಿದ್ದು, ಮೊದಲ ಸಂಬಳ ಪದೇ ಪದೇ ಎಣಿಸಿದ್ದು, ಹೀಗೆ ಹಲವು ಪ್ರಸಂಗಗಳು ಎಲ್ಲರ ಬದುಕಿನಲ್ಲೂ ಇವೆ. ಅದು ಆಗುವ ಜಾಗ, ಜೊತೆಯಾಗುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು, ಸಮಯ ಬೇರೆ ಅಷ್ಟೇ! ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಕಂತೆ ಪುರಾಣ ಹೇಳಿದ್ದು, ವ್ಯಾಲೆಂಟೈನ್'ಸ್ ಡೇ ಪ್ರಸಂಗದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುವುದಕ್ಕಾಗಿ. ನೀವು observe ಮಾಡಿದ್ದೀರೋ ಇಲ್ಲವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ವರ್ಷ ನೀವಿದ್ದ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಇರುತ್ತಾರೆ. Like crush ಹಂತ, propose ಹಂತ, breakup ಹಂತ, trying to get back together ಹಂತ, move on ಹಂತ ಇತ್ಯಾದಿ. 'ಹೇಗಾದರೂ different ಆಗಿ propose ಮಾಡಬೇಕು ಐಡಿಯಾ ಕೊಡು ಮಗಾ' ಅನ್ನೋರುಹಳೇ ಪ್ರೀತಿ ನೆನಪಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಉಗಿಯುತ್ತಾ ಓಡಾಡುವವರು, ಇಷ್ಟು ವರ್ಷ ಆಗಿದ್ರೂ ನನ್ನ ಮುಖಕ್ಕೆ ಒಂದು ಹುಡುಗಿ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ ಅಂತ ಪರಿತಪಿಸುವವರು, ಇರುವ ಪ್ರಿಯತಮೆಗೆ (sometimes ಪ್ರಿಯತಮನಿಗೆ) ಮುದ್ದಾದ ಉಡುಗೊರೆ ನೀಡುವವರು, ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಹುಡುಗನಿಗಾಗಿ ಕಣ್ಣೇರು ಹಾಕುವವಳು, ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದೇ ಹೀಗೆ ಬ್ಲಾಗ್ ಬರೆಯುವವರು, ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ಬಗೆಯ ಕಥೆಗಳು ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಸಿಗುತ್ತವೆ. ವರ್ಷ ಇದ್ದ ಹಾಗೆ ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ಇರುವುದಿಲ್ಲ (ಇದ್ರೆ ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೇದು). ಆದರೆ ಪ್ರೀತಿ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ, ಕಡೆ ಗಮನ ಕೊಟ್ಟಿರೋದಿಲ್ಲ. ಹುಟ್ಟಿದಾಗಿನಿಂದ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿರುತ್ತೇವೆ, ಆದರೆ ಓಡಿದಾಗಲೇ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆಯಲ್ಲ, ಇದೂ ಹಾಗೆಯೇ ಅಂತ ನಮ್ ಹುಡುಗ ಒಮ್ಮೆ ಹೇಳಿದ್ದ. ಅವನು ಹೇಳಿದ್ದು ನನಗೂ ಬಹಳ ಸಲ ಸರಿ ಅನಿಸಿದೆ.
ವ್ಯಾಲೆಂಟೈನ್'ಸ್ ಡೇ ದಿನ ಪ್ರತಿ ವರ್ಷ ಗಮನಿಸಬಹುದಾದ ಇನ್ನೊಂದು ಅಂಶವೆಂದರೆ ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ಬರುವ ಚರ್ಚೆಗಳು. ವ್ಯಾಲೆಂಟೈನ್'ಸ್ ಡೇ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಸಂಸ್ಕೃತಿಗೆ ಮಾರಕವೆಂದು ವಿರೋಧಿಸುವವರು ಒಂದು ಕಡೆ, ಪ್ರೇಮಿಗಳ ದಿನವನ್ನು ನಮ್ಮ ಪಾಡಿಗೆ ನಾವು ಆಚರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀವಿ, moral policing ಮಾಡಲು ನೀವ್ಯಾರು ಎನ್ನುವವರು ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ. ಕಡೆ ಅವರು ಹೇಳೋದೂ ಸರಿನೇ, ಕಡೆ ಇವರು ವಾದವೂ ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಕಂಡಕಂಡಲ್ಲಿ ಕೈ ಹಿಡ್ಕೊಂಡು ಓಡಾಡ್ತಾ ನಮ್ಮ ಪರಂಪರೆ ಹಾಳು ಮಾಡ್ತಾರೆ ಅನ್ನೋದು ಅವರ ಆರೋಪವಾದರೆ, ಪ್ರೀತಿಸಿದವರ ಜೊತೆ ನೆಮ್ಮದಿಯಾಗಿ ಐದು ನಿಮಿಷ ಮಾತನಾಡಲು ಬಿಡೋದಿಲ್ಲ ಅಂತ ಇವರು ಆಪಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ಕೇಳೋದಾದರೆ, ಪ್ರೇಮಿಗಳನ್ನು ಅವರ ಪಾಡಿಗೆ ಅವರನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಿ. ಯಾರೂ ಮದುವೆಯ ಮೂಲಕ ಒಂದು ಮಾಡೋದೂ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ, moral policing ನೆಪದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಮಾಡೋದೂ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸರಿಹೋದರೆ, ಜೊತೆಯಾಗಿ ನೂರು ಕಾಲ ಸಂಸಾರ ಮಾಡಿ ಮಾದರಿಯಾಗಿ ಬಾಳುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ, ನಮ್ದು south end circle, ನಿಮ್ದು east end circle ಅಂತ ಬೇರೆಯಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಸಾಂದರ್ಭಿಕ ಚಿತ್ರ: ಪರಮಾತ್ಮ

Rose ಹಿಡ್ಕೊಂಡು ಓಡಾಡೋ ದಿನ, ಪೆನ್ ಹಿಡ್ಕೊಂಡು ಏನೇನೋ ಬರೆದು ನಿಮ್ಮ ಸಮಯ ಹಾಳು ಮಾಡಿದೆ ಅಂತ ಬೇಜಾರಾಗಬೇಡಿ. ಎಂದಿನ ಹಾಗೆ ಇಂದೂ ಕೂಡ ನನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಹಾಕ್ಕೊಳ್ಳಿ .
Happy Valentine's Day again!!

ಬಾಟಮ್ ಲೈನ್:
ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡಬೇಕಿರುವವರು: ಇನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡಿಲ್ಲ ಅಂತ ಬೇಜಾರಾಗಬೇಡಿ, ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡೋದಲ್ಲ, ಆಗೋದು. ತೊಂದರೆ ಇಲ್ಲ, ಇನ್ನೂ ಟೈಮ್ ಇದೆ. ಸಿಂಗಲ್ ಲೈಫ್ ಮತ್ತೆ ಸಿಗಲ್ಲ, ಆರಾಮಾಗಿ ಎಂಜಾಯ್ ಮಾಡಿ.
ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡುತ್ತಿರುವವರು: Unconditional Love ಎಂಬುದು ನಿಜ ಎಂದು ನಿರೂಪಿಸಿ. ನೂರು ಕಾಲ ಸಂಸಾರ ಮಾಡಿ ಹಾಯಾಗಿರಿ. ಕಾಲ ಕ್ರಮೇಣ ನಿಮ್ಮ ಹೆಂಡತಿ ದಪ್ಪ ಆದ್ರೆ, ಇಲ್ಲವೇ ನಿಮ್ಮ ಯಜಮನ್ರು ಬಾಂಡ್ಲಿ ಆದ್ರೆ, ನೂರು ಕಾಲ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಬದುಕಲು ಹೇಳಿದ್ದು ನಾನು, ತಪ್ಪು ನಂದೇ ಅಂತ ನನಿಗೆ ಹೋಡಿಯೋಕೆ ಬಂದುಬಿಟ್ಟೀರಾ!!
ಪ್ರೀತಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರುವವರು: ನೀವು ಮ್ಯೂಸಿಕ್ ಅನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗುವುದು ಒಳಿತು. ನಿಮ್ಮ ಹುಡುಗ/ಹುಡುಗಿಯ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಯಾರಿಂದಲೂ replace ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಂಗೀತ ಒಂದು ಗ್ಯಾಲಕ್ಸಿ ಇದ್ದ ಹಾಗೆ, ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆ: ದುಖ, ಸುಖ, ಖುಷಿ, ಹತಾಶೆ, ವೇದಾಂತ ಇತ್ಯಾದಿ. ನಿಮ್ಮ-ಅವರ ನೆನಪನ್ನು ಜೀವಂತವಿಡಲು ಸಂಗೀತದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯ. Move On, ಅಷ್ಟೇ!!